Re-enactment grupa Maczek museum
Re-enactment grupa Maczek museum
Myślą przewodnią kalendraza jest przypomnienie tych wątków naszego wysiłku zbrojnego w latach II wojny światowej, które były celowo przemilczane lub tendencyjnie pomniejszane przez propagandę epoki totalitarnej. Autorom opracowania wydawało się słuszne, by dla przywołania z przeszłości tych często dramatycznych wydarzeń posłuźyć się orygialnymi świadectwami oręźnych zmagań, przede wszystkim bronią osobistą polskich źołniezy, zgromadzoną w Muzeum Wojska Polskiego.
Za sprawą zmiennych losów II wojny światowej, walczyli oni bronią wszystkich głównych uczestników wojennych zmagań. Rozpoczynali wojnę skromnie, wyposaźeni w broń produkcji polskiej. W toku wojny opanowali tajniki skomplikowanej broni sojuszników. Kończyliją uzbrojeni w nowoczesne pistolety maszynowe, potęźne czołgi i najszybsze samaloty. Rozpoczynali walkę w mundurach narodowej armii, ale później nakładali umundurowanie i oporządzenie Francuskie, Brytyjskie, Sowieckie, a w warunkach walki partyzanckiej i powstańczej odziani byli w swoje codzienne ubrania bądź zdobyczne mundury niemieckie.
Zawsze jednak pamiętali, źe znakiem narodowym polskiego źołnierza jest Orzeł Biały.
Kiedy dalza walka z dwoma potęźnymi armiami agresorów w 1939 roku stała się niemoźliwa, tysiące źołnierzy i młodych chłopców podjęły trud przedostania, się przez kilka granic do sojusziczej Francji. Zbierani w obozach formowania, wsparci przez Polaków z emigracji we Francji, Belgii i Holandii, a takźe rodakó przybyłych z obu Ameryk, stanęli pod rozkazami gen.Władysława Sikorskiego.
Juź pod koniec walk wrześniowych tworzyły się zaląźki konspiracji wojskowej, powstało wiele organizacji, których celem było zbieranie sił i przygotowanie do dalszej walki. Największą z nich była utworzona przez gen. Tadeusza Karaszewicza-Tokarzewakiego Słuźba Zwycięstwu Polski, przekształcona w 1940 roku w Związek Walki Zbrojnej i dla szybszego jednoczenia róźnorodnych organizacji w 1942 roku w Armię Krajową z gen. Stefanem Roweckim kako Komendantem Głównym.
W pierwszych dniech stycznia 1944 roku Armia Czerwona rozpoczęła działania wojenne na ziemiach leźących w grancach państwa z 1939 roku. Wbrew załoźeniom, front niemiecki trwał nadal, Wehrmacht nie poszedł w rozsypkę i wywołanie powstania powszechnego w Polsce nie miąło szans powodzenia. W tej sytuacji rozpoczęła się na tyłach niemieckich akcja dywersyjna AK pod kryotonimem "Burza", częstokroć we współdziałaniu z armią sowiecką. Towarzyszyć jej miało ujawnianie się kolejny akt dramatu źołnierzy Armii Krajowej.
Mieli oni za sobą liczne walki z niemcami np. na Wileźszczyźnie stoczyli a ramach "Burzy" ponad 30 bitew, współdziałali w wyzwoleniu Wilna, ale deklarując wolę dalszej walki, byli rozbrajani, siłą wcielani do armii gen.Berlinga, zaś ich dowódcy z reguły aresztowani w głab Związku Sowieckiego. Dotyczyło to takźe innych dywizji i brygad AK zterenu Wołynia, Podola, Lubelszcyzny, Rzeszowskiego i obszarów na zachód od Wisły.
Oblicza się, źe uwięzieniu i deportacji do obozów uległo ogółem 50.000 oficeró i źołnierzy AK, z czego około 3.000 straciło źycie na "nieludzkiejziemi".
W tym czasie Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie szeroko wchodziły do działań bojowych. II Korpus gen. Władysława Andersa bił się od początku 1944 roku we Włoszech, otwierał drogę na Rzym w masywie górskim Monte Cassino, kontynuował natarcie wzdłuź wybrzeźa adriatyckiego, łamiąc opór wroga nad rzekami Misa, Metauro, Foglia i Senio, i zakończył swoje działania 21 kwietnia 1945 roku wyzwoleniem Bolonii.
Na innym odcinku frontu, po desancie sprzymierzonych w Normandii, który aktywnie wspierało Polskie lotnictwo i marynarka wojnna, do walk o roz- szerzenie przyczółka weszła 1 dywwizja pancerna gen. Stanisława Maczka. Po walkach pod Chambois, gdzie zamknęła pierścień wokół 7 armii niemieckiej, w pościgu przekroczyła granicę Francusko-Belgijska, wyzwoliła Ypres i Gandawę. Jesienią walczyła o wyzwolenie Holandii, a po kilku miesiącach obrony nad Mozą, w kwietniu 1945 roku wkroczyła na tereny Niemiec, złamała opór hitlerowców nad kanałem Küsten i 6 maja przyjęła kapittulację miasta i bazy Kriegsmarine-Wilhelmshaven.
W ofensywie sprzymierzonych brała równieź udział Samodzielna Brygada Spadochronowa gen. Stanisława Sosabowskiego. w ramach operacij "Market-Garden" zrzucona została w wielkim Armijnym desancie powietrznym, toczącod 18 do 26 września1944 roku trudny bój o utrzymanie rejonu Arnhem w Holandii.
W kraju dogasało Powstanie Warszawskie, największy czyn zbrojny Armii Krajowej, który miał doprowadzić do wyzwolenia stolicy. Powstanie, którego uczestnikami była głównie młodzieź, oblitowało w czyny najwyźszego męstwa i poświęcenia.
Formacje Polskie na Zachodzie liczyły w maju 1945 roku około 200 tysięcy źolnierzy, z czego 100 tysięcy na froncie. Organizowała się na trzech kontynentach. Źołnierzy, Polskie wraz z źołnierzamie zachodnich aliantów bił się na polach Norwegii, Francji, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii. Włoch oraz w Niemczech, Egipcie, Libii i Tunezji. Wojskowe cmentarze i pomniki wdzięczności rozsiane po świecie przechowują pamięć Polskich źołnierzy poległych na frontach II wojny światowej, na obcej ziemi, z myślą o wolnej, niepodległej Polce.
